Калі вы шукаеце месца, дзе палітычны сарказм суседнічае з абсурдам рэчаіснасці, а кожны пост — гэта маленькі укол у бок прапаганды і дыктатуры, то LUXTA — менавіта такі канал. Ён з'яўляецца сваеасаблівым сатырычным дадаткам да вядомага беларускага медыя NEXTA, і гэта адчуваецца ў кожным матэрыяле.
Фармат канала можна апісаць адным словам — "лухта", і гэта не абраза, а канцэпцыя. Тут збіраюць самае недарэчнае, смешнае і адначасова жудаснае з расійскай і беларускай рэчаіснасці. Лукашэнка, які раіць Трампу геапалітычную стратэгію. Расійская газета, якая бярэ інтэрв'ю ў духа Жырыноўскага праз экстрасэнса. Паклонская, якая тлумачыць украінскія словы і памыляецца самым эпічным чынам. Усё гэта падаецца з кароткімі, едкімі каментарамі, якія не патрабуюць доўгіх тлумачэнняў.
Публікацый шмат — у актыўныя дні да 3-4 паведамленняў, і большасць з іх кароткія: скрыншот, цытата, пара сказаў ад рэдакцыі. Стыль — іранічны, часам грубаваты, але без пераходу ў пошласць. Аўтары ўмеюць знайсці той момант, калі рэальнасць сама сябе высмейвае лепш за любы жарт. Расійская рэклама ваеннай службы з "гробавымі" ў суме выплат — гэта не выдумка сатырыкаў, гэта рэальны факт, які канал проста падае з кароткім каментарам.
Важна разумець: LUXTA — не аналітычны канал і не крыніца навін у класічным сэнсе. Тут не будзе глыбокіх разборак і доўгіх тэкстаў. Затое будзе тое, чаго часам вельмі не хапае ў цяжкай палітычнай рэчаіснасці — магчымасць смяяцца над абсурдам, не губляючы крытычнага погляду. Гэта своеасаблівая тэрапія для тых, хто сочыць за падзеямі ва Украіне, Беларусі і Расіі і часам не ведае, плакаць ці смяяцца.
Больш за 25 тысяч падпісчыкаў — лічба сціплая ў параўнанні з бацькоўскім NEXTA, але аўдыторыя тут свая, лаяльная. Канал ведае свайго чытача: гэта чалавек з беларускім або ўкраінскім кантэкстам, які стаміўся ад прапаганды і хоча бачыць яе ва ўсёй яе недарэчнасці.
Галоўны мінус — непаслядоўнасць тону. Часам жарты выглядаюць занадта паверхневымі, а некаторыя публікацыі здаюцца запоўненнем стужкі дзеля колькасці. Але агулам LUXTA выконвае сваю місію сумленна: паказваць, наколькі смешным і страшным можа быць аўтарытарызм адначасова. Падпісвацца варта тым, хто цэніць палітычны гумар і не баіцца вострых вуглоў.
L
